يكي را دوست مي دارم ولي افسوس او هر گز نمي داند

نگاهش مي كنم شايد بخواند راز پنهانم

ولي افسوس و صد افسوس كه او هر گز نگاهم را نمي خواند

به برگ گل نوشتم من , تو را من دوست مي دارم

ولي افسوس او گل را به زلف كودكي آويخت تا او را بخنداند